Zakład Archeologii Średniowiecza

Prof. dr hab. Michał Parczewski (Kierownik Zakładu Archeologii Średniowiecza)

Dr Michał Dzik

Dr Michał Dzik

Studia magisterskie na kierunku Archeologia odbyłem w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 2000-2005. W roku ukończenia studiów zostałem zatrudniony na stanowisku asystenta w Zakładzie Archeologii Późnego Średniowiecza i Czasów Nowożytnych IA UW. W 2006 roku przeszedłem na studia doktoranckie na Wydziale Historycznym tej uczelni.

Czytaj więcej

Prof. dr. hab. Michał Parczewski

Urodzony 23.11.1946 r. w Lęborku, syn Jana, cichociemnego AK. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Lęborku, Kwidzyniu i Dukli, gdzie w 1964 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące. W latach 1964-1969 studiował archeologię w Uniwersytecie Jagiellońskim. Stopnie naukowe: 1969 – mgr (Katedra Archeologii Polski Uniwersytetu Jagiellońskiego; praca magisterska Osadnictwo wczesnośredniowieczne na Słowacji, promotor prof. dr hab. Rudolf Jamka) 1978 – dr (Instytut Archeologii UJ; praca doktorska Płaskowyż Głubczycki we wczesnym średniowieczu, promotor prof. dr hab. Marek Gedl) 1989 – dr hab. (Wydział Filozoficzno-Historyczny UJ; rozprawa habilitacyjna Najstarsza faza kultury wczesnosłowiańskiej w Polsce). Zatrudnienie: – od 1.10.1969 do 30.09.2010 r. w Uniwersytecie Jagiellońskim (w Katedrze Archeologii Polski, przekształconej w 1971 r. w Instytut Archeologii), na stanowisku kolejno: asystenta-stażysty, od 1970 asystenta, następnie starszego asystenta, od 1978 adiunkta, od 1990 docenta i od 1993 profesora nadzwyczajnego; – od 1.10.1998 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie (od 2001 r. Uniwersytet Rzeszowski) na stanowisku profesora nadzwyczajnego, początkowo w Instytucie Historii, a od jesieni 1999, po utworzeniu Instytutu Archeologii – w tymże Instytucie; w 1999 mianowany profesorem zwyczajnym. Tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał 18 października 1993; Mistrzowie: Prof. Prof. Kazimierz Godłowski, Marek Gedl, Rudolf Jamka, Helena Zoll-Adamikowa. Badania naukowe: 1. etnogeneza Słowian oraz dzieje i kultura Słowian w V-VII w. n.e., 2. kształtowanie się podziału Słowiańszczyzny na odłam wschodni i zachodni, 3. wczesnośredniowieczne osadnictwo słowiańskie w Polsce południowej, na Słowacji i na Ukrainie, 4. problematyka etniczna jako przedmiot badań archeologii, 5. archeologia Karpat. Kształcenie kadry i awanse naukowe:  – wypromowanie 66. magistrów archeologii (47 w UJ i 19 w UR), a także 8 licencjuszy (w UR); 20 prac dyplomowych zostało częściowo lub w całości opublikowanych, kolejne w przygotowaniu; – wypromowanie 7. magistrów historii (w Instytucie Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie) – wypromowanie 5. doktorów (Marcin Wołoszyn, Andrzej Kukliński, Przemysław Sikora, Michał Wojenka – Uniwersytet Jagielloński; Joanna Podgórska-Czopek – Uniwersytet Rzeszowski); opieka nad doktorantami (w tym 3 otwarte przewody doktorskie); – recenzje w związku z postępowaniem o nadanie tytułu profesora – 10 (Andrzej Buko 1999, Helena Zoll-Adamikowa 1999, Przemysław Urbańczyk 2000, Ryszard Grygiel 2007, Marian Rębkowski 2008, Zbigniew Kobyliński 2010, Hanna Kóčka-Krenz 2011, Wojciech Dzieduszycki 2013, Jerzy Maik 2013, Sławomir Moździoch 2013) – recenzje w związku z ubieganiem się o stanowisko profesora nadzwyczajnego – 1 (Jacek Poleski, prof. UJ, 2008) – recenzje w przewodach habilitacyjnych – 8 (Zbigniew Pianowski – Politechnika Krakowska 1996; Dušan Čaplovič – Archeologický ústav SAV w Nitrze 1999; Marek Dulinicz – Instytut Archeologii i Etnologii PAN 2001; Peter Šalkovsky – Archeologický ústav SAV w Nitrze 2004; Jacek Poleski – Uniwersytet Jagielloński 2004; Krzysztof Jaworski – Uniwersytet Wrocławski – 2005; Joanna Kalaga – Uniwersytet Warszawski 2007; Kazimierz Grążawski – Uniwersytet Warmińsko-Mazurski 2010) – recenzje w przewodach doktorskich – 7 (Edelgarda Foltyn – Uniwersytet Śląski 1993; Gabriel Fusek – Archeologický ústav SAV w Nitrze 1993; Dominik Abłamowicz – Uniwersytet Śląski 1994; Agnieszka Urbaniak [z d. Dudek] – Uniwersytet Łódzki 2002; Dariusz Niemiec – Uniwersytet Jagielloński 2009; Marcin Weinkauf – Uniwersytet Mikołaja Kopernika 2011; Michał Dzik – Uniwersytet Warszawski 2012) Pełnione funkcje:  – wicedyrektor Instytutu Archeologii UJ (1990-1996); – kierownik Zakładu Archeologii Średniowiecza Instytutu Archeologii UJ (1995-2005); – kierownik Zakładu Archeologii Średniowiecza Instytutu Archeologii UR (od 1999) – kierownik studium doktoranckiego w zakresie archeologii w Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego (2006-2013) Członkostwo Rad i Komitetów: – Komitet Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN (od 1996; od 2011 r. wiceprzewodniczący Komitetu), – Komitet Słowianoznawstwa PAN (od 1996), – Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa (od 2009; od 2010 r. członek Prezydium Komitetu), – Członek-korespondent Instytutu Archeologicznego Słowackiej Akademii Nauk w Nitrze (od 2011 r.), – Komisja Wczesnych Dziejów Słowian przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów, – Komisja Prehistorii Karpat PAU (wiceprzewodniczący), –...

Czytaj więcej

Prof. dr hab. Zbigniew Pianowski

Czytaj więcej

dr hab. Andrzej Rozwałka, prof. UR

MENTE ET RUTRO – MYŚLĄ I ŁOPATĄ Urodziłem się 2 lipca 1956 r. w Strzyżewicach, woj. lubelskie. Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1971 r. zdałem egzamin i zostałem przyjęty do II Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Zamoyskiego w Lublinie. W roku szkolnym 1974/75 wziąłem udział w I Ogólnopolskiej Olimpiadzie Historycznej dochodząc do szczebla centralnego. W roku 1975 zostałem przyjęty na kierunek – Archeologia Powszechna i Polski UMCS w Lublinie. W trakcie studiów zajmowałem się działalnością kulturalną (byłem członkiem teatru “Grupa Chwilowa” na UMCS) i naukową w ramach Koła Naukowego Studentów Archeologii. Na III roku zostałem prezesem tego Koła. W roku 1978 zostałem wytypowany do uczestnictwa w VII Międzynarodowej Sesji Studentów Archeologii w Werbkowicach i wygłoszenia referatu p.t. Chronologia wczesnej epoki brązu na podstawie tarczek-medalionów. Referat został uhonorowany III nagrodą i listem gratulacyjnym rektora UMCS a także wydrukowany w streszczeniach Sesji. Po ukończeniu studiów w 1980 r. odbyłem roczną służbę wojskową. Po jej zakończeniu obroniłem pracę magisterską. Przed powołaniem do wojska zatrudniłem się w Przedsiębiorstwie Państwowym Pracownie Konserwacji Zabytków Oddział w Lublinie, w Pracowni Archeologiczno-Konserwatorskiej. We wrześniu 1981 roku wznowiłem pracę w P.P. PKZ. W Pracowni prowadziłem samodzielne badania archeologiczne i opracowania dokumentacyjne Starego Miasta w Lublinie i w trakcie dwóch sezonów Starego Miasta w Rydze na Łotwie. W lipcu i sierpniu 1986 r. uczestniczyłem w zajęciach Letniego Uniwersytetu Muzealnictwa i Konserwatorstwa w Egerze na Węgrzech, zakończonych certyfikatem. Za pracę w P.P. PKZ otrzymałem dyplom uznania i brązowy Krzyż Zasługi. W listopadzie 1989 r. przystąpiłem do konkursu na stanowisko asystenta w Katedrze Archeologii UMCS. Po wygraniu konkursu zostałem zatrudniony i rozpocząłem zajęcia naukowe i dydaktyczne. W Katedrze Archeologii (od 2003 roku Instytucie Archeologii) zajmowałem się badaniami średniowiecznego i wczesnonowożytnego Lublina, i Lubelszczyzny, ze szczególnym uwzględnieniem przemian urbanistycznych i urbanizacyjnych a także badań sieci osadniczej, a przede wszystkim sieci parafialnej. Dotychczas ogłosiłem drukiem ponad 80 prac związanych z tymi problematykami, w tym dwóch książek i trzeciej we współautorstwie. Etap dotyczący samego Lublina zakończyłem w roku 1994 obroną pracy doktorskiej p. t. Rola wzgórza staromiejskiego w Lublinie w procesie formowania się średniowiecznego miasta. Po zmianach redakcyjnych doktoratu w roku 1997 ukazała się książka Lubelskie wzgórze staromiejskie w procesie formowania średniowiecznego miasta, za którą otrzymałem nagrodę II-go stopnia rektora UMCS. W latach 1994-95 poza pracą na uniwersytecie byłem zatrudniony w Państwowej Służbie Ochrony Zabytków w Lublinie, na stanowisku Konserwatora Zabytków Archeologicznych woj. lubelskiego. Po zakończeniu pracy w PSOZ byłem wielokrotnie konsultantem d.s. archeologicznych na prośbę Miejskiego Konserwatora Zabytków. Współpracuję również z historykami sztuki – za pracę zbiorową Wartości kulturowe obszaru zlewni rzeki Ciemięgi wraz z J. Teodorowicz-Czerepińską, A. Obrębską i J. Studzińskim otrzymałem w roku 1996 wyróżnienie Ministra Kultury i Sztuki. W roku 1996 czynnie uczestniczyłem w VI Międzynarodowym Kongresie Archeologii Słowiańskiej w Nowogrodzie w Rosji, gdzie przedstawiłem referat Średniowieczny Lublin – proces przekształceń zespołu osadniczego, opublikowany następnie w tomie I materiałów Kongresu p.t. Problems of slavs archeology, Moscou 1997. Od 1999 do 2005 roku prowadziłem wykłady z cyklu Archeologia ziem polskich dla studentów pierwszego roku historii KUL. W czerwcu 2001 roku zostałem powołany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzeczoznawcę w dziedzinie ochrony zabytków archeologicznych. Na podstawie wydanej drukiem rozprawy Sieć osadnicza archidiakonatu lubelskiego w średniowieczu. Studium archeologiczno-historyczne, Lublin 1999, przeprowadziłem kolokwium habilitacyjne a w marcu 2002 r. otrzymałem zatwierdzenie habilitacji. W ciągu całego roku 2003 byłem konsultantem archeologicznym prac przygotowujących studium wartości kulturowych Lublina do planu zagospodarowania przestrzennego miasta p.t. Lublin 2010. W latach 2007-2011 byłem kierownikiem Zakładu Nauk Wspierających Archeologię w Instytucie Archeologii UMCS. W ramach działalności Zakładu wraz z prof. Wandą Kozak-Zychman przygotowałem ogólnopolską sesję naukową n.t. Rola nauk pomocniczych archeologii, której materiały, przy mojej współredakcji, ukazały się drukiem...

Czytaj więcej

dr hab. Marcin Wołoszyn, prof. UR

Czytaj więcej

Dr Leszek Gardeła

Dr Leszek Gardeła

Leszek Gardeła (ur. 26.08.1984) ukończył studia magisterskie w dziedzinie archeologii w Instytucie Prahistorii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2003-2008). W 2007-2008 roku był stypendystą programu Erasmus na Uniwersytecie w Oslo w Norwegii (Centre for Viking and Medieval Studies), gdzie studiował archeologię, runologię i filologię nordycką.

Czytaj więcej